پس از موضوعاتی نظیر امنیت، سیستم خدمات درمانی عمومی، سیاست‌های منطقی‌تر اقتصادی و بانکداری که کانادا را از پیامدهای بحران عظیم سال گذشته در امریکا حفظ کرد، حال به مرور سیاست‌های مهاجرتی این کشور به موضوعی جدید برای مقایسه دو همسایه مبدل شده است.

هیچ‌وقت از آن گروه آدم‌هایی نبوده‌ام که مدام از دست سیاست‌ها و سیاستمداران امریکایی می‌نالند و با بالابردن کشورهای دیگر، کشور خودشان را تحقیر می‌کنند. اما باید اعتراف کنم که این هفته وقتی می‌شنیدم که مسئولان کبکی با چه اطمینان و رضایتی ازسیاست‌های مهاجرپذیری استان خود و تاثیرات مثبت آن در اقتصاد استان حرف می‌زنند، واقعا سردرد گرفته بودم.

چند وقت پیش در سفری که توسط Québec delegation in NYCترتیب داده شده بود، به مونترال رفتم. در این سفر این فرصت را یافتم تا با مقامات بلندپایه و گروه‌هایی که در زمینه مهاجرت و جذب مهاجران فعلی و آتی در اجتماع و بازار کار این استان فعالیت می‌کنند، از نزدیک دیدار کنم. آن‌چه که آنها از سیاست‌های خود، برنامه‌های آتی و تلاش‌هایشان می‌گفتند، کمترین شباهتی با آنچه در ایالات متحده می‌گذرد نداشت. برای این کبکی‌ها پدیده مهاجرت یک امر حیاتی و اجتناب‌ناپذیر بود: آنها برای جایگزین ساختن نیروی کار پیر استان به نیروهای مهاجر جوان نیاز داشتند. داشتن این نیروهای جوان برای بقای رشد اقتصادی استان، حفظ قدرت رقابت و پرداخت حقوق بازنشستگی آن عده از کانادایی- فرانسوی‌هایی که به زودی بازنشسته می‌شوند، ضروری است. همان‌طور که وزیر مهاجرت، خانم کتلین ویل، می‌گوید: «در حال حاضر ما برای جذب نیروهای متخصص با کشورهای ایرلند و استرالیا در رقابت هستیم و استرالیا هم کشوری است با آب و هوای خوب و سواحل زیبا.» (با این حرف خانم وزیرمی‌توان فهمید که رقیب واقعا قوی است وکانادا برای جذب مهاجران با چه دشواری‌هایی مواجه است آن‌هم با زمستان‌های واقعا سرد استان کبک. به نظر من شاید بد نباشد که وزارت مهاجرت کانادا هم روی موضوع دینگوهای استرالیایی که گاهی به بچه‌ها حمله می‌کنند و آنها را می‌خورند‌، مانور کند.)

هیچ‌وقت نمی‌توانید سیستم مهاجرتی دقیق و کاملی را که در کانادا دیدم، در امریکا ببینید. گرچه موضوع کمبود نیروی کار در کبک نسبت به امریکا بسیار جدی‌تر و حساس‌تر است، اما ما هم باید به دلیل کم‌شدن نرخ باروری جمعیت خود، نگران جایگزینی آنها در آینده باشیم که هر روز موضوع جدی‌تری می‌شود. در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲، در امریکا ۲۸ میلیون شغل وجود خواهد داشت که برای اشتغال در آنها داشتن تحصیلات کمتر از دبیرستان نیز کافی است. با توجه به بالا رفتن سطح آموزش در امریکا، جمعیت متولد امریکا نخواهند توانست نیازهای بازار کار را تامین کنند.

علاوه بر این ما هم مثل کبک برای این‌که بتوانیم سلامت سیستم تامین اجتماعی خود را فراهم کنیم، نیاز به این داریم که جریان ورود مهاجران به کشور را منظم کنیم. به‌رغم همه حرف‌هایی که گروه‌های مخالف با مهاجران می‌زنند، حتی مهاجران غیرقانونی هم مالیاتی که می‌پردازند بیشتر از بهره‌ای است که از مالیات‌ها نصیبشان می‌شود و همین مالیات‌ها منبعی مهم برای تامین حقوق بازنشستگی نیروهای سالخورده‌ای است که به زودی از بازار کار خارج خواهند شد و احتمالا سبب ورشکستگی این سیستم خواهند بود. بر اساس گزارش سال ۲۰۰۷ اداره Social Security Administration، اگر هر ساله ۱۰۰ هزار مهاجر جدید وارد امریکا شوند، در درازمدت تعادل آماری حقوق‌های پرداختی ما تا ۰.۷ درصد افزایش خواهد یافت. حالا اگر این رقم را تا حدود یک میلیون مهاجری که سالانه وارد خاک امریکا می‌شوند، بالا ببرید خواهید دید که داریم از چه منبع درآمدی بزرگی برای کشور صحبت می‌کنیم. 

جمعه ۷ آبان ماه ۱۳۸۹ در ۰۵:۲۹:۲۵ ب.ظ - مدیر سایت - پیوند همیشگی
تعداد بازدید: ۴۹۴۷ سیاست‌های مهاجرتی کامل‌تر در استان کبک