نویسنده مطلب به نکاتی درباره تجربه تحویل بار و گذراندن ساعات انتظار در فرودگاه بین راه اشاره دارد. در پایان مطلب، نکاتی را جهت توضیح اضافه کرده‌ایم.

نیکا کیا

۲تا چمدون به چه بزرگی، یه کوله‌پشتی و یه چمدون کوچولو، از اونا که بهش میگن کریر! مگه گذاشتن؟! این مسولین پرواز ایرانی لوفتهانزا! میگفتن، نمیشه ببرم! گفتم، چیکار کنم؟  تو فرودگاه بمونه یا بشینم این وسط اونایی که کمتر لازم دارم رو بدم برگردونن؟ چمدونا سایزشون درست بود، ولی وزنشون ۲۳kgباید میبود، تا ۲۵ رو میبخشن اصولا، تو خونه فیکس ۲۵ بود، اونجا شد ۲۸! عجیب غریبه! کریر رو هم نمیذاشتن اصلا ببرم تو هواپیما! میگفتن چون کوله‌پشتی دارم، نمیشه یه کریر ببرم. اگه کیف زنونه بود هر چقدر بزرگ اشکالی نداشت، ولی کوله‌پشتی نمیشد! جل الخالق! کوله‌پشتیمو وزن کردن، ۱۱ کیلو بود. چرتکه محترمشون شروع به کار کرد، ۸ کیلو مجاز بار هواپیما بود، ۲ سری اضافه بار چمدونا و یه چمدون (کریر اضافه! اگه میخواستن حساب کنن ۶۰۰ دلاری افتاده بودم. لطف نموده فقط یه چمدون اضافه رو حساب کردن... راستش نمیفهمم پول بدیم چرا میشه؟! یعنی سقف بار بر اساس پول بلیت یا پول جیبه؟ به هر حال... اضافه بار چمدونا رو بخشیدن، ولی کریر رو دادم بار! آقاهه بعدش گفت، یه لطفی بهم کرده که حالا میرم میفهمم... یه ته مایه فمینیستی دارم که یه لحظه بهم گفت، این آقایون به یه چیزی میگن لطف که از واجب هم واجبتر بوده حتما انجامش! وارد جزییات نمیشم که اشکم در میاد! غم‌انگیزترین قسمتش اونجایی بود که برگشتم و خونواده رو دیدم و تو دلم نمیدونستم بار بعدی کی میشه.

آقاهه لطفی کرد، لطف کردنی، کلاس بیزینس داده بود بهم، سالن انتظار پذیرایی مجانی، من مثل بچه خوب‌ها آب معدنی خوردم. تو هواپیما صمد آقا شده بودم! صندلیش وا میشد، تا میشد، ماساژ میداد ...پتوش گرمتر بود. حوله آوردن صفا بدیم صورت رو، همه باکلاس، غذا خوب، بالش خوب، پتو خوب، غذا خوب، همه چی خوشبو، غذا خوب، آب خوردن خنک و خوب، غذا خوب! خیلی کیف داد مخصوصا منوی غذاش که خوب بود! عذاب وجدان گرفتم که تو دلم پشت سر آقاهه حرف زدم! بعد از اون ۶-۷ ساعت پرواز پشت هر تریبونی و بالای هر تریبونی(!) راجع به پرواز حرف زدم، اعلام کردم هر کی پول کافی داره، بلیت بیزینس بگیره...

شنبه ۱۸ دي ماه ۱۳۸۹ در ۱۱:۵۵:۱۳ ق.ظ - نیکا کیا - پیوند همیشگی
تعداد بازدید: ۵۷۶۲ فرودگاه