کانادا از معدود کشورهای جهان است که مهاجران نه تنها می‌توانند خیلی سریع تابعیت آن را به دست آورند بلکه در آن پیشرفت‌های مهم سیاسی-اجتماعی به دست آورند. عکس خانم کلارکسون/تیم فریزر، پست‌مدیا نیوز.

کتاب جدید خانم آدرین کلارکسون، مهاجری از شرق که چندسالی نیز به عنوان فرماندار کل (گاورنر ژنرال) به خدمت مشغول بود، به نام «جایی برای همه ما: داستان‌های شگفت‌انگیز از تغییر و از دست دادن» به تازگی منتشر شده که سرشار است از تجربیات تلخ و شیرین مهاجران به کانادا.

هر کسی که مدت زمانی را در خارج از مرزهای کانادا زندگی کرده باشد متوجه شده است که کانادا کشور عجیبی است. موضوع اصلا آب و هوای خاص، برترین بودن در بازی هاکی یا سیستم فوق‌العاده بهداشت در این کشور نیست که ما را از هر جای دیگری از دنیا متمایز می‌کند.

عجیب بودن قضیه این‌جاست: شما به شهر ادمونتون رفته‌اید، سوار یک تاکسی می‌شوید که راننده آن یک سیاهپوست اهل سومالی است. او ۲۰ سال پیش برای فرار از جنگ داخلی در آن کشور به کانادا آمده و امروز دخترش یک بورسیه عالی برای ادامه تحصیل در رشته حقوق دانشگاه دوزبانه مک‌گیل به دست آورده است.

اگر دوست داشته باشید می‌توانید همه جا از این داستان‌ها بشنوید. به احتمال زیاد یکی از معتبرترین و تاثیرگذارترین وجوه اسطوره‌های ملی ما هم همین‌ داستان‌ها هستند – حتی اگر بخواهیم آنها را نادیده بگیریم. 

خانم آدرین کلارکسون، فرماندار کل اسبق کانادا و اهل ادمونتون، می‌گوید: «وقتی داستان زندگی خود را می‌نوشتم همه به من می‌گفتند این قصه خیلی غیرمعمولی و عجیب است اما من خودم اصلا این‌طور فکر نمی‌کنم. خیلی‌ها هستند که مسیر زندگی‌اشان مثل من بوده، یعنی تقریبا از هیچ چیز به چیزی قابل توجه رسیده‌اند. اصولاوقتی پناهنده‌ای وارد یک کشور می‌شود کسی از او انتظار زیادی ندارد.»

خانم کلارکسون در سال ۱۹۴۱ از جمله پناهندگانی بود که پس از حمله ژاپن به هنگ‌ کنگ، از این کشور به کانادا آمد. هرچه خانواده او داشتند از آنها گرفته شده و در خیابان فروخته شده بود. آنها با وجود آن‌که در آن زمان رسما اجازه بودن در کانادا را نداشتند، اما همه کسانی که در اطرافشان بودند، از همسایه دیوار به دیوارشان گرفته تا خانواده‌ای یهودی‌ که صاحب یک داروخانه در شهر اتاوا بودند– همان شهری که آنها ابتدا به آن وارد شدند- به آنها کمک کردند و حمایتشان نمودند. او در شهر تورنتو و سپس در شهر پاریس به دانشگاه رفت و بعد هم همان‌طور که همه می‌دانیم بعد از سال‌ها کار به عنوان یک شخصیت محبوب در شبکه CBC به عنوان گاورنر ژنرال (بالاترین مقام رسمی تشریفاتی در کانادا و نماینده مستقیم ملکه انگلیس در این کشور- مترجم) برگزیده شد و به مدت شش سال هم در این مقام خدمت نمود.

خانم کلارکسون و همسرش، آقای آرتور جان رالستون ساول، موسسه شهروندی کاناداییInstitute for Canadian Citizenship را بنیان نهادند که به اختصار به آن ICC نیز گفته می‌شود. این موسسه در واقع در ادامه فعالیت‌های خانم کلارکسون به عنوان گاورنر ژنرال تاسیس شد. همین اواخر او در شهر ادمونتون در جلسه اعطای شهروندی عده‌ای که در گالری هنر البرتا برگزار شده بود حاضر شد تا برای آنان سخنرانی کند. یکی از کارهایی که موسسه وی مبدع آن بوده است ایجاد امکانی به نام Cultural Access Pass است. این امکان در واقع مجوزی یک‌ساله است برای کسانی که حق شهروندی کانادا را دریافت نموده‌اند تا در این مدت بتوانند به رایگان از حدود ۱هزار موسسه هنری و فرهنگی و مکان تاریخی در سرتاسر کشور بازدید به عمل آورند.

او می‌گوید: «وقتی مهاجران به کانادا می‌آیند هم ما آنها را تغییر می‌دهیم و هم آنها ما را عوض می‌کنند. همین است که این پدیده را در این کشور تا این حد فوق‌العاده ساخته.»

يك شنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۰ در ۰۵:۲۱:۰۵ ب.ظ - برگردان: نادیا غیوری - پیوند همیشگی
تعداد بازدید: ۲۰۰۵ تجربیات ارزشمند مهاجران در کانادا