به قلم: علی مختاری

 مردم کانادا در روز چهاردهم اکتبر سال جاری به پای صندوقهای رای رفتند و برای چهلمین بار در تاریخ کانادا نمایندگان پارلمان فدرال را انتخاب کردند. نتیجه این انتخابات را در جدول زیر مشاهده می کنید.

به نظر نگارنده تاثیر این انتخابات بر ساختار قدرت به شرح زیر است:

الف) حزب محافظه کار با وجود اینکه انتظار داشت با اعلام انتخابات کرسیهای بیشتری بدست آورده و دولت اقلیت خود را به دولت اکثریت تبدیل کند تنها موفق به  کسب ۱۹ کرسی بیشتر شد و باز هم کمتر از نصف مجلس را در اختیار دارد و مانند گذشته مجبور است برای تشکیل دولت با احزاب دیگر کنار بیاید.

ب) حزب لیبرال شکست سنگینی را متحمل شد و نسبت به انتخابات قبلی ۲۷ کرسی را از دست داد. دلایل این شکست تا حدودی روشن است. ضعف شدید رهبری حزب و عدم مقبولیت حتی در درون حزب یکی از مهمترین آنهاست. آقای دیون که  به سختی انگلیسی صحبت می کند در مبارزات انتخاباتی بسیار بد عمل کرد و رقیب او از ضعف برنامه ها و اختلافات درون حزبی آنان استفاده بسیار کرد. از سوی دیگر، حزب لیبرال از زمانی که دیون سکان آن را به دست گرفت، به جای مخالفت جدی با لوایح محافظه کاران که با اصول حزبی لیبرالها و رای دهندگان آنها همخوانی نداشت، عدم صداقت  پیشه کرد و با علم به اینکه رای دهندگان آنها با این لوایح مخالفند، با محافظه کاران همراهی کرد. لیبرالها در زمان رای گیری لوایحی که رد آنها از سوی پارلمان موجب سقوط دولت و فراخوان برای انتخابات مجدد می شد، با تعداد کم  در مجلس حاضر می شدند به گونه ای که رای منفی همه لیبرالهای حاضر موجب رد لایحه نشود ولی در عین حال مدعی بودند که با لایحه مخالفند و به آن رای منفی داده اند. دلیل این استراتژی که در ۴۲ مورد استفاده شد اطلاع آنها از وضعیت شکننده حزب و احتمال شکست سنگین تر در صورت برگزاری انتخابات بوده است.  یکی از مهمترین این لوایح که موجب شد این موضوع به افکار عمومی کشیده شود ماجرای لایحه سی ۵۰ بود که پیش از این در این مورد در همین وب سایت سخن گفته ایم.

لیبرالها از سال ۲۰۰۶ که دولت را از دست دادند به دلیل اختلافات درون حزبی آماده رقابت انتخاباتی نبودند وتلاش منسجمی برای بازسازی اعتبار از دست رفته خود در جریان آبروریزیهای مالی گذشته نداشتند. شکست سنگین این حزب بحث تغییر رهبری حزب را بسیار جدی کرده است و پیش بینی می شود که  اقای دیون به زودی جای خود را به کس دیگری خواهد داد.

ج) بلوک کبکی نیز که در حقیقت حزب جدایی طلبان کبک است با از دست دادن یک کرسی تغییر چندانی را در وضعیت خود شاهد نبودند. آنان اما بسیار خوشحالند که وضعیت خود را حفظ کرده اند.

د) برنده واقعی این انتخابات را می توان حزب نئو دموکرات دانست که با اضافه کردن ۸ کرسی، تعداد کرسیهای خود را به ۳۸ رساند. این حزب که بیشترین همراهی را با اقلیتها و مهاجرین دارد اکنون می تواند مقاومت جدی تری در برابر محافظه کاران داشته باشد.

  اما  این انتخابات از این جهت متفاوت بود که رکورد  کمترین شرکت کننده را در طول تاریخ انتخابات کانادا از آن خود کرد. تنها ۵۹ درصد از واجدین شرایط به پای صندوقهای رای رفتند. چرایی این امر بحث روز رسانه هاست ولی حداقل یک دلیل واضح دارد و آن اینکه فقط ۱۸ ماه از انتخابات قبلی گذشته بود و مردم این انتخابات را چندان ضروری نمی دیدند. هارپر با وجود سازشکاری لیبرالها مشکلی در پیشبرد اهداف محافظه کارانه خود نداشت و تنها طمع قدرت اکثریت وی را بر آن داشت که استعفا دهد و درخواست برگزاری انتخابات جدید کند. هر چند که بخت چندان با او همراه نبود و چه بسا در شرایط جدید با توجه به تغییراتی که در حزب لیبرال بوجود خواهد آمد، نتواند از همراهی از سر ترس لیبرالها بهره بگیرد وبا توجه به عدم سازشکاری دو حزب ان دی پی و بلوک کبکی  مشکلات بیشتری در پیشبرد برنامه های خود داشته باشد.

موضوع مهاجرت:

با توجه به آنچه گفته شد دولت در دست محافظه کاران باقی می ماند.  خانم فینلی، وزیر مهاجرت، نیز موفق به ورود مجدد به پارلمان شده است و به احتمال زیاد پست وزارت خود را حفظ خواهد کرد. در این صورت انتظار می رود همان سیاستهای پیشین در حوزه مهاجرت اعمال شود. حزب محافظه کار اصولا چندان همراهی باطنی با مهاجرین ندارد اگرچه گاه برای جلب ارای مهاجرین شعارهایی را در زمان انتخابات مطرح می کنند. تا زمانی که محافظه کاران قدرت را در دست دارند جامعه مهاجرین نبایستی امید چندانی به تغییر روش در این ارتباط داشته باشند.

البته خوشبختانه محافظه کاران موفق نشدند اکثریت پارلمان را بدست آورند و این خود جای مانوری را برای جامعه مهاجرین باز می کند تا با طرح مطالبات خود با احزاب رقیب، ار آنان بخواهند حزب حاکم را تحت فشار قرار دهند تا حداقل وضع از آنچه که هست بدتر نشود. کلید مشکل جدی ایرانیان با اداره مهاجرت در ارتباط با صدور ویزا نیز همین است: ارتباط جدی با نمایندگان احزاب رقیب و درخواست طرح موضوع در پارلمان به عنوان اعتراض به وزیر مهاجرت.

 احتمالا در روزهای اینده خبرهایی از لیست مشاغل و آیین نامه ای که قرار بود بر اساس لایحه سی ۵۰ تا ماه سپتامبر از سوی وزیر مهاجرت تهیه و اعلام شود و به دلیل انتخابات به تعویق افتاده بود، منتشر شود.

انتخابات فدرال کانادا در سال ۲۰۰۸ برای انتخاب ۳۰۸ نماینده پارلمان کانادا
October ۱۴, ۲۰۰۸
		حزب نخست	حزب دوم
رهبر		استفان هارپر	استفان دیون
حزب		محافظه کار	لیبرال
رهبر حزب از سال		۲۰۰۴	۲۰۰۶
تعداد نماینده در انتخابات قبل		۱۲۴	۱۰۳
تعداد نماینده منتخب در این انتخابات		۱۴۳	۷۶
تغییرات نسبت به انتخابات قبل		+۱۹	-۲۷
تعداد آرا		۵,۲۰۵,۳۳۴	۳,۶۲۹,۹۹۰
درصد آرا		۳۷.۶۴%	۲۶.۲۳%
تغییرات درصد آرا نسبت به انتخابات قبل		+۱.۳۷%	-۴.۰%
		حزب سوم	حزب چهارم
رهبر		ژیل دوسپ	جک لیتون
حزب		بلوک کبکی	نیو دموکرات NDP
رهبر حزب از سال		۱۹۹۷	۲۰۰۳
تعداد نمایندگان در انتخابات قبل		۵۱	۲۹
تعداد نمایندگان منتخب در این انتخابات		۵۰	۳۷
تغییرات در تعداد نمایندگان نسبت به قبل		-۱	+۸
تعداد آرا		۱,۳۷۹,۵۶۵	۲,۵۱۷,۰۷۵
درصد آرا		۹.۹۸%	۱۸.۱۹%
تغییر در میزان آرا نسبت به انتخابات قبل		-۰.۵۰%	+۰.۷۹%

جمعه ۲۶ مهر ماه ۱۳۸۷ در ۰۲:۱۵:۰۷ ق.ظ - مدیر سایت - پیوند همیشگی
تعداد بازدید: ۱۹۲۸ نتایج انتخابات کانادا و تاثیر آن بر موضوع مهاجرت