مهاجرت به کانادا و ویزای کانادا با کنپارس

در کارگاه‌های آموزشی کاریابی کنپارس در اردیبهشت ۸۸ در تهران، بررسی علل بیکاری ایرانیان مهاجر فرصت مناسبی برای بیان برخی مشکلات و موانع موجود بر سر راه کاریابی مهاجرین فراهم کرد. این مباحث از سوی شرکت کنندگان با استقبال زیادی روبرو شد لذا در چند مقاله پیوسته به بررسی این موانع و راه‌های گذر از آنها می‌پردازیم. شما خواهید دید که بسیاری از این راه‌ها و موثرترین آنها از همین امروز، از خود ایران و مدت‌ها قبل از سفر به کانادا آغاز می‌شوند.

 

در تحقیقی که در سال ۲۰۰۶ در سطح ملی در کانادا در موضوع «شرایط و مشخصات بازار کار کانادا» انجام شد و نتایج آن در سال ۲۰۰۷ منتشر گشت برخی نکات جالب توجه وجود دارد که در آینده به آنها بیشتر خواهیم پرداخت. فعلاً هدف ما بررسی وضعیت ایرانیان در بازار کار کاناداست.

 

بر اساس نتایج این پژوهش، ایرانیان در ۵ سال اول ورور به کانادا، دارای یکی از بالاترین ارقام بیکاری (۱۹.۷٪ در میان افراد ۲۵ تا ۵۴ سال) در سال ۲۰۰۶ بوده‌اند که تنها آمار بیکاری مهاجرین شمال آفریقا از آن بالاتر است. این در حالی است که در همان سال متولدین کانادایی شاهد نرخ بیکاری ۴.۹٪ برای این گروه سنی بوده‌اند که در واقع، یکی از پایین‌ترین ارقام در سال‌های اخیر می‌باشد. به دیگر سخن، آمار بیکاری در میان تازه‌واردان ایرانی تقریباً ۵ برابر متولدین کانادایی و حدود دو برابر متوسط مهاجرین در آن سال (۱۱.۵٪) بوده است.

 

اگر این آمار را با برخی ملل دیگر نظیر اقوام مهاجر از آسیای شرقی و جنوب شرقی مقایسه کنیم که در مواردی نرخ بیکاری آنها حتی از متولدین کانادایی هم کمتر است شگفتی بیشتری پدید می‌آید. چه چیزی سبب می‌شود که برخی اقوام (مثلاً فیلیپینی‌ها) با راحتی خیال و اطمینان از آینده شغلی پا به خاک کانادا بگذارند و برخی دیگر چون ایرانیان به رغم اینکه بر اساس سنجش‌‌ها از پارامترهای به مراتب بالاتری برخوردارند (از نظر مدارج دانشگاهی یکی از بهترین گروه‌های قومی و از نظر تلفظ و شیوایی بیان انگلیسی – اگر زبان انگلیسی بدانند – تقریباً از همه گروه‌های قومی دیگر کم مسئله‌ترند) با مشکل روبرو شوند؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد دلیل آن به میزان آمادگی باز می‌گردد. توضیح خواهیم داد این آمادگی در ابعاد مختلف چه معنایی دارد و چگونه می‌توان به آن دست یافت.

 

 

قبل از هر چیز باید ابتدائاً از میزان صحت رقم میزان بیکاری ایرانیان پرسید. همانطور که مسئولین آن پژوهش اعلام کرده‌اند در استناد به این رقم باید حساسیت زیادی داشت. خوشبختانه بنا به دلایلی که بیان خواهد شد نرخ بیکاری ایرانیان از رقم مورد اشاره کمتر است.  

 

اصلی‌‌ترین دلیل این اختلاف را باید در خلقیات اخلاقی و روانی نهادینه شده در بعضی از هموطنان ایرانی خصوصا در دهه‌های اخیر جستجو کرد که مهم‌ترین آن عدم صداقت در ارائه اطلاعات به پرسش کنندگان است. بسیاری از آنان چنین فکر می‌کنند که بیان حقیقت در این گونه حوزه‌ها ممکن است در آینده به ضرر آنها تمام شود. همچنین به دلیل خطای در درک مکانیزم‌های اقتصادی در کانادا و اتکا به اقوال شفاهی سست و فاقد استناد، افراد زیادی هستند که درآمد خود را صفر و خود را بیکار معرفی می‌کنند تا از پرداخت‌های مالیاتی فرار کنند و یا از کمک‌های دولتی بهره‌مند شوند و متاسفانه اکثر آنها به تبعات منفی این کار در آینده شغلی و کاری خود اشرافی ندارند (بعدا در این باره بطور مستقل بحث خواهیم کرد).

 

بخشی از هموطنان هم به عادت زندگی در ایران چنین می‌اندیشند که دولت دارای درآمد و سرمایه مستقل از مردم است و لذا «باید هر جور که شده سهم خودمان را از این دولت بگیریم» (تصوری کاملا نادرست چرا که در کانادا تقریبا تمام هزینه‌های دولتی از دریافت مالیات جبران می‌شود و معنای آن این است که کمک‌های دولتی از جیب مردم پرداخت می‌شود؛ به همین دلیل بیکاری و دریافت کمک‌های دولتی از سوی کسانیکه استحقاقش را نداشته‌اند یک ضدارزش بسیار منفی در میان شهروندان جامعه است) و از آنجا که بیکار اعلام کردن خود می‌تواند منجر به دریافت کمک‌هایی شود چنین می‌کنند.

 

بر این اساس آمار بیکاری ایرانیان قطعاً از این عدد کمتر است اما واقعیت این است که همچنان عدد بالایی‌ست. بدتر اینکه برخی از کسانیکه شاغل هستند هم در مشاغل غیرمرتبط با پیشینه تحصیلی و شغلی خود امرار معاش می‌کنند.

 

چرا چنین است؟ در یک کلام، چون مهاجرین ایرانی کمتر از بسیاری دیگر از مهاجرین خود را آماده ورود به بازار کار کانادا کرده‌اند. در مطالب آتی توضیح خواهیم داد که این عدم آمادگی یعنی چه و چه موانع تکنیکی، بیرونی و درونی آن را تشدید می‌کند.

 

ذکر این نکته ضروری است که به رغم آنچه گفته شد، آن دسته از ایرانیان متخصص که خود را از همه نظر آماده حضور در بازار کار رقابتی کانادا کرده‌اند آنچنان خوش درخشیده‌اند که در مجموع ایرانیان برخلاف برخی از ملل، به عنوان افرادی توانا، تحصیل کرده، باهوش و سختکوش شناخته شده‌اند. همچنین بسیاری از ما در پنج سال اول زندگی در کانادا با کوشش و تلاشی قابل توجه کمبودها را جبران کرده و مسیر موفقیت و پیشرفت را آغاز می‌کنیم اما پرسش اینجاست که چه کنیم تا این مدت زمان به حداقل ممکن کاهش یافته و فشارهای بی‌دلیلی که می‌شد از بسیاری از آنها با آمادگی پیشینی اجتناب کرد، حذف شوند.

 

در مطلب آتی به اولین دسته از موانع یعنی موانع تکنیکی خواهیم پرداخت.

مطالب مرتبط بر اساس برچسب ها: