سن و مهاجرت (بخش اول: سیاستهای رسمی)
دوستی پرسیده است که آیا برای مهاجرت دوره سنی خاصی اهمیت دارد؟ آیا کارفرمایان کانادایی بر روی سن متقاضی کار حساسیت دارند و مثلاً افراد مسنتر را استخدام نمیکنند؟ آیا اگر سنی از ما گذشته باشد میتوانیم در یک کشور جدید آغازی موفقیت آمیز داشته باشیم؟ اجازه دهید ابعاد مختلف این بحث را بیشتر بشکافیم.
اولین مرجعی که میتوان برای پاسخ به این پرسشها به سراغ آن رفت دیدگاههای خود دولتی است که بر اساس مجموعه برنامههایی به پذیرش مهاجر اقدام کرده است. آیا برای دولت فدرال کانادا و دولت استان کبک که مهمترین برنامههای مهاجرتی کانادا را اجرا میکنند سن، یک عامل مهم است؟
پاسخ روشن است: آری. حتی با یک نگاه سریع به شیوه امتیازبندی پذیرش مهاجرین که چکیده تبلور اندیشه برنامهریزان کانادایی در موضوع مهاجرت است به وضوح مشخص میشود که سن فاکتور مهمی به حساب میآید. از آنجا که سیستم امتیازبندی یک سیستم ترکیبی است و اجزایی از آن بر روی سایر اجزا تاثیر دارد باید با دقت بیشتری به آن توجه کرد.
مثلاً در سیستم فدرال، شما به عنوان درخواست کننده اصلی اگر بین ۲۱ تا ۴۹ سال سن داشته باشید حداکثر امتیاز مربوطه یعنی ۱۰ امتیاز را به دست میآورید. پس در واقع از دیدگاه دولت فدرال ۴۹ سالگی هنوز زمان دیری برای ورود به کانادا نیست. البته بعد از آن هم دیر نیست اما هم اینکه افراد ۴۹ ساله نیز امتیاز کامل را دریافت میکنند نشان میدهد که این سن برای آغاز یک زندگی جدید در یک کشور متفاوت، کماکان ایدهآل فرض شده است.
اما این یک سوی ماجراست. اگر به پارامترهای دیگر هم نگاهی دقیقتر بیاندازیم نکات جدیدتری برایمان روشن میشود. در همین سیستم امتیازبندی، شما حداکثر امتیاز تحصیلی را زمانی دریافت میکنید که حداقل یک فوق لیسانس داشته باشید. در بهترین حالت، اگر افراد بدون هیچ تاخیری به تحصیل ادامه دهند و همه دوران تحصیل را هم به طور کامل و بدون هیچ تاخیری (که در هیچ کجای جهان مرسوم نیست) درس بخوانند، حداقل به ۷ سال زمان برای تکمیل رشته تحصیلی در این مقطع و ورود به بازار کار (تمام وقت) بعد از اتمام تحصیل نیاز دارند. بدین ترتیب فرد در حدود ۲۵ تا ۲۶ سالگی فرصت ورود به بازار کار را خواهد یافت.
بعد از آن برای کسب حداکثر امتیاز مربوط به شغل (شرایط ایدهآل شغلی از نظر دولت کانادا) باید حداقل ۴ سال تمام در رشته تخصصی مرتبط و مورد نظر دولت کانادا کار کرده باشد تا امتیاز کامل را کسب کند. همه و از جمله خود مدیران کانادایی میدانند که چنین شرطی بلافاصله بعد از اتمام تحصیل چندان ساده نیست و معمولاً فرد باید حداقل یک سال در زمینههای مرتبط، کارآموزی کند تا دقیقاً در فیلد کاری خود مستقر شود. برای برخی حرفههای تکنیکیتر نظیر حسابداری این زمان بنا به استانداردهای کانادایی زمان بیشتری میطلبد.
در این میان تکلیف رشتههایی چون پزشکی یا استادی دانشگاه که هم به زمان تحصیل طولانیتری نیازمند هستند و هم آغاز موفقیت آمیز دوران شغلی در آنها گاه با تاخیرهای طبیعی همراه است روشن است.
به اینها باید حدود یک و نیم تا دو سال خدمت سربازی در ایران برای آقایان (که معمولاً متقاضیان اصلی مهاجرت در خانوادهها هستند) را هم اضافه کرد که هیچ تضمینی برای اینکه فعالیت متناسب با تحصیل در آن انجام شود وجود ندارد. گذراندن این دوران کاملاً از سوی دولت کانادا پذیرفته شده است و اصولاً اگر مردی آن را طی نکرده باشد باید دلایل روشن و مستند برای توجیه این فقدان ارائه دهد وگرنه بررسی پرونده مهاجرتش با مشکل روبرو خواهد شد.
با این حساب برای یک رشته شغلی-تحصیلی که یک آقا در آن بدون فوت وقت، تمامی مراحل را در حد ایدهآل طی کند به سنی حدود ۳۲ تا ۳۴ سال میرسیم. بدیهی است که دلیلی ندارد که فرد برای جمع کردن امتیازات لازم حتماً فوق لیسانس بگیرد یا ۴ سال تمام، سابقه شغلی داشته باشد اما سخن این مقاله درباره دیدگاههای رسمی مسئولین مهاجرت کانادا از یک فرد ایدهال برای مهاجرت است.
همینطور که میبینیم از دیدگاه دولت فدرال، سن ۳۴ یا ۳۵ سال برای مهاجرت نه تنها سن زیادی نیست بلکه با میزان ایدهال منطبقتر است. این سن برای پزشکان و اساتید دانشگاه به حداقلی بیش از ۴۰ سال می رسد. معنای این سخن این است که بر اساس این محاسبات و بررسی سایر امتیازات، دولت کانادا افرادی تحصیل کرده و متخصص در فاصله سنی ۳۵ تا ۵۰ سال را که دارای همسری تحصیل کرده باشند بر سایر افراد ترجیح میدهد. نکات دیگری چون داشتن سابقه شغلی یا تحصیلی یا فامیل درجه اول در کانادا در واقع امتیازات فرعی و استثنایی محسوب میشوند اما ایده ال همان است که بیان شد. در واقع، بر خلاف تصور رایج در میان ما و یا احساسی که برخی مهاجران در سالهای اولیه و مواجهه با مشکلات و موانع پیدا میکنند، این اندیشه که «اگر ۲۰ ساله بودم و مهاجرت میکردم خیلی موفقتر بودم»، چندان با محاسبات دولت کانادا انطباق ندارد.
این دولت در گذشته کمتر، و امروز با تدوین سیاستهای جدید متمرکز بر نیازهای بازار کار کانادا، نشان داده است که به افرادی در نیمه دوم ایام جوانی و چه بسا در آستانه میانسالگی با پختگی بیشتر در شخصیت، کار و زندگی خانوادگی بیشتر نیاز دارد تا جوانانی که هنوز در ابتدای راه زندگی و پشت سرگذاشتن تجارب طوفانی و متفاوت هستند.
اما آیا کارفرمایان کانادایی هم همینطور فکر میکنند؟ واقعیتهای بازار کار چه میگوید؟ خصوصیات و خلقیات خود فرد مهاجر چقدر در میزان تاثیرگذاری پارامتر سن نقش دارد؟ اینها مواردی است که بعداً بیشتر به آنها خواهیم پرداخت.
کلیه حقوق این نوشته برای شرکت خدمات مهاجرتی کنپارس محفوظ است.
کلیه محتوای این وب سایت (شامل اخبار، مقالات و سایر مطالب، جز در مواردی که صراحتا
ذکر شده است) توسط تیم متخصص نویسندگان شرکت خدمات مهاجرتی کنپارس تهیه شده است.
نقل مطالب در سایر سایت ها، تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم به خود مطلب مجاز است.
چاپ و نشر مطالب این وب سایت در خارج از محیط اینترنت تنها با اخذ اجازه کتبی از شرکت
خدمات مهاجرتی کنپارس مجاز است.
استفاده از مطالب این وب سایت در سایت های دیگر بدون درج منبع، عملی غیر اخلاقی و غیر
قانونی است. در صورت مشاهده، شرکت خدمات مهاجرتی کنپارس با استفاده از کلیه ابزار های
قانونی در دسترس خود، نسبت به احقاق حقوق خود اقدام خواهد کرد.
مطالب مرتبط بر اساس برچسب ها: